![]() |
||
نوروز اگر چه روز نو سال است، روز کهنهی قرنهاست. پیری فرتوت است که سالی یک بار جامهی جوانی میپوشد تا به شکرانهی آن که روزگاری چنین دراز بسر برده و با این همه دَمسردی زمانه تاب آوردهاست، چند روزی شادی کند. از اینجاست که شکوه پیران و نشاط جوانان در اوست.
پیر نوروز یادها در سر دارد. از آن کرانهی زمان میآید، از آنجا که نشانش پیدا نیست. در این راه دراز رنجها دیده و تلخیها چشیدهاست. اما هنوز شاد و امیدوار است. جامههای رنگرنگ پوشیدهاست، اما از آن همه، یک رنگ بیشتر آشکار نیست و آن رنگ ایران است.
در بارهی خلق و خوی ایرانی سخن بسیار گفتهاند. هر ملتی عیبهایی دارد. در حق ایرانیان میگویند که قومی خوپذیرند. هر روز به مقتضای زمانه، به رنگی درمیآیند.با زمانه نمیستیزند، بلکه میسازند. رسم و آیین هر بیگانهای را میپذیرند و شیوهی دیرین خود را زود فراموش می کنند. بعضی از نویسندگان این را هنری دانستهاند و راز بقای ایران را در آن جستهاند. من نمیدانم که این صفت عیب است یا هنر است، اما در قبول این نسبت تردید و تأملی دارم.
ادامه مطلبوبلاگنویسان و دیگر شهروندان فضای مجازی!
پیام های نوروزی شما
اینترنتی و تلفنی
عطر شادی و اراده ی به روزی است
دوباره و دوباره
در تکراری زیبا
پیام هر ساله نوروز را باز می خوانیم
نو شدن روز و روزگار
از سخت ترین: یخ و سرما
تا زیباترین: آب و سرسبزی
در اندک زمانی باورنکردنی
...
با تکیه بر آرزوها و اراده های زیبا و محکم
سهم خویش در این نو شدن را
به راستی
و تمام و کمال
برعهده داریم و از ثمرات کشته های بهاری خویش
در تابستانی که همین نزدیکی است
برخوردار می شویم
جهانی بهتر از پیش می سازیم
دانش و ثروت و قدرت را
به رسمی کهن
ز راهی نو
دوباره می سازیم و هدیه می کنیم
باشد که این بار
امانت داران راستی پیشه کنند
و قدردان زحمت مردمان زمانه خویش باشند
...
آرزوهای خویش را با عمل آگاهانه
به صحنه می کشیم
و رسیدن به آن ها را در تک تک لحظاتمان
تجربه کنیم
...
گذشته و حال و آینده
از آن ما بوده است و هست و خواهد بود
...
بخواهیم آنچه را می خواهیم
بنده ای خدا را گفت:
اگر سرنوشت مرا تو نوشته ای پس چرا دعا کنم؟
خدا گفت:
شاید نوشته باشم هر چه دعا کند ...
سلام بر شما
سلامتی جسم و جان
سحرخیزی و سرزندگی و سرافرازی
سرسبزی طبیعت و جامعه
و سکه بودن اقتصاد تان
در این سال نو
ارزانی باد

جشن نوروز جمشیدی، روز اورمزد، روز نخست فروردین ماه، آغاز بهار در روی زمین بر پایهی سنجدهترین (دقیقترین) اندازهگیری اخترشناسی و گاهشماری در جهان است. جشن نوروز بزرگترین و باشکوهترین جشن کهن در همهی شهرپهای (ساتراپهای، ایالات) ایران بزرگ است.
جشن نوروز را بسیاری از بزرگان گیتی باشکوهترین جشن جهان نامیدهاند و بزرگترین جشن مردمی ایرانیان است که از روزگار بسیار دور برای ما به یادگار مانده است. ریشهی میتختی (اسطورهای) آن را به جمشید شاه پیشدادی پیوند میدهند، همچنانکه این جشن تا به امروز به نام جشن نوروز جمشیدی آوازهمند است. جشن نوروز از نخستین روز بهار همراه با شکوفه درختان و سرسبزی نهاد (طبیعت) همراه با شادی آغاز میشود.
جشن نوروز پر از فرزانش کهن ایرانی است و هنوز جای بسیار برای پژوهش دارد و هر چه گفته شود کم است. اگر به گذشته باز گردیم و آیینهای فراموش شدهای همچون بابانوروز (عمو نوروز)، خواجه پیروز (حاجی فیروز)، پنجه یا بهیزک و... را نیز با آن بیفزاییم، خواهیم دید که جشن نوروز بسیار گستردهتر از آن چیزی است که امروز است.
هفت سین:
یکی دیگر از آیین و پیک نوروزی سفره هفت سین است که شمار آن از هفت امشاسپندان آیین زرتشت سرچشمه میگیرد.
برخی میگویند که هفت سین در آغاز هفت شین بوده و شراب هم بر سر سفره هفت سین میگذاشتند، که بسیار نادرست است چون شراب واژهای تازی است. برخی هم میگویند هفت چین بوده و ریشهی آن را از چیدن هفت باردان (ظرف) چینی بر خوان نوروز میدانند که باز نادرست است چون نوروز و هفت سین بسیار پیش از آمدن چینی به ایران برگزار میشد.
دکتر بهرام فره وشی در جهان فروری، ریشه واژه هفت سین را از چیدن "هفت سینی" بر خوان نوروزی میداند که به آن هفت سینی می گفتند، که هفت خوراکی را در سینی میگذاشتند! با گذشت زمان و افتادن "ی" پایانی آن به گونه هفت سین در آمد. به گفته دکتر بهرام فره وشی هنوز هم در برخی از روستاهای ایران این سفره را، سفره هفت سینی می گویند.
درباره چیدن هفت سین نوشتار زیر را از دکتر ناصر انقطاع بخوانید:
نکته ی درخور نگرش در مورد هفت سین های باستانی و کهن که از زمان باستان تا امروز از سوی نیاکان ما بر خوان نوروزی می نهادند این است که هفت سین ها باید دارای این پنج ویژگی باشند:
1- نام آنها پارسی باشد
2- با بند واژه سین آغاز شود
3- دارای ریشه گیاهی باشد
4- خوردنی باشند
5- نام آنها ترکیبی نباشد (مثل سبزی پلو، سیرترشی، سیب زمینی و ...)
ادامه مطلبکاخ موزه باغچه جوق در شمال غربی ترین نقطه کشور در شهر ماکو و نزدیکی مرز بازرگان قرار گرفته است. جایی که برای رسیدن به آن باید به روستای باغچه جوق (در زبان ارمنی یعنی ده) در فاصله 6 کیلومتری شهر ماکو و حدود 2 کیلومتری از سمت غرب جاده اصلی بازرگان سفر کنید و آن را در دامنه کوه چرکین و چشمهای به نام کلیسه ببینید.

