افسانه آفرینش 3

اسامی روزهای هر ماه ایرانی به ترتیب از یک الی سی عبارت­اند از : 1- هرمزد، 2- بهمن، 3- اردیبهشت، 4- شهریور، 5- سپندارمزد (اسفند)، 6- خرداد، 7- امرداد، 8- دی به آذر، 9- آذر، 10- آبان، 11- خور، 12- ماه، 13- تیر، 14- گوش، 15- دی به مهر، 16- مهر، 17- سروش، 18- رَشن، 19- فروردین، 20- بهرام، 21- رام، 22- باد، 23- دی به دین، 24- دین، 25- اَرد، 26- اَشتاد، 27- آسمان، 28- زامیاد، 29- ماراسپند و 30- اَنیران.

برای بیان روز هم واژه مخصوص آن روز را به همراه ماه آن می­آوردند.  بطور مثال روز ششم ماه فروردین را خرداد روز از فروردین ماه می­نامیدند.

هر روز از ماه، اعمال خاصی را طلبیده و نیایش خاص خود را دارد.  در این روزشمار، 4 روز مزین به نام پروردگار (دی) می­باشد.  روزهای اول، هشتم، پانزدهم و بیست و سوم.  در این روز، ایرانیان دست از کار و تلاش برداشته، استراحت نموده و به نوعی به عنوان روز تعطیل خود قلمداد می­نمودند.  در این روز، کشتن حیوانات، به احترام نام خداوند ممنوع بود. امروزه هم­میهنان زرتشتی به احترام نام خداوند در این چهار روز، از خوردن گوشت خودداری می­نمایند.

با توجه به اینکه هر روز نیازمند انجام اعمالی خاص می­باشد، لذا تعداد روزهای ماه همواره ثابت و برابر 30 روز بوده بجز ماه اسفند که 35 روزه به شمار آمده و پنج روز آخر را به نام پنجه گمشده می­نامیدند.

البته ایرانیان دانا از همان زمان، سال کبیسه را می­شناختند، اما به دلیل محدودیت در اضافه نمودن روز به تقویم باستانی خود، سال کبیسه را هر 120 سال یک بار که اختلاف گردش زمین به دور خورشید به یک ماه می­رسید، گرفته و آن سال استثنائاً 13 ماهه محسوب می­شد.

تقارن هر روز با هر ماه هم نام خود نیز توسط ایرانیان جشن گرفته می­شد.  به عنوان مثال جشن مهرگان در مهر روز از ماه مهر برگزار می­گردد.  جشن آبانگان در آبان روز از ماه آبان و به همین ترتیب.  اما اشتباهی که متاسفانه در این زمینه انجام می­شود، روز برگزاری این جشن­ها است.

همانطوریکه ذکر گردید، تعداد روزهای هر ماه زرتشتی 30 روز می­باشد.  پس روز سی و یکم فروردین ماه تقویم خورشیدی برابر با هرمزد روز ماه اردیبهشت زرتشتی یا اول اردیبهشت می­باشد.  به همین ترتیب، روز اول ماه خرداد تقویم خورشیدی برابر روز سوم (اردیبهشت روز) ماه خرداد زرتشتی می­باشد.  این اختلاف ناشی از 31 روزه بودن شش ماه اول سال در تقویم خورشیدی می­باشد.  جشن مهرگان هم در مهر روز (روز شانزدهم) ماه مهر می­باشد که اگر آن را نظیر به روزهای تقویم زرتشتی کنیم، 10 مهر تقویم خورشیدی خواهد بود.

علاوه بر این گونه جشن­ها، ایرانیان به پاس آفریده شدن شش آفریده هرمزد، آن پنج روزی را که هرمزد به شادی می­پرداخت را نیز جشن می­گرفتند که این رسم زیبا هنوز در بین زرتشتیان پابرجاست.  این دوره­ها را گاهَنبار می­نامند و به این ترتیب است: (تاریخ­های ارائه شده در پرانتز، تاریخ­های متناظر تقویم خورشیدی است)

-         آفرینش آسمان از هرمزد روز فروردین ماه (اول فروردین) تا آبان روز اردیبهشت ماه (9 اردیبهشت) به طول انجامید.  پس، از 10 الی 15 اردیبهشت را تحت عنوان گاهنبار مَدیُزَزم گرامی شمرده می­شود.  این روز روزی است که سبزه­ها و گیاهان سبز می­شوند.

-         آفرینش آب از مهر روز اردیبهشت ماه (15 اردیبهشت) تا آبان روز تیر ماه (7 تیر ) به طول انجامید.  8 الی 12 تیر ماه نیز به نام گاهنبار مَدیُوشَم گرامی داشته می­شود.  در این روز آب زلال گردید.

-         آفرینش زمین از مهر روز تیر ماه (13 تیر) تا اَرد روز ماه شهریور (20 شهریور) به درازا کشید.  گاهنبار پدیشهه نیز به مدت 5 روز از 21 الی 25 شهریور برگزار می­شود.

-         آفرینش گیاه از هرمزد روز ماه مهر (26 شهریور) تا اَرد روز مهر (19 مهر) طول کشید.  در انتهای این دوره نیز گاهنبار اَیاسریم از 20 تا 24 مهر برگزار می­گردد.

-         آفرینش گوسپند از هرمزد روز آبان ماه ( 25 مهر) تا روز دی به مهر از ماه دی (جشن دیگان) (9 دی) به درازا کشیده شد و گاهنبار مَدیاریم در فاصله روزهای 10 تا 14 دی برگزار می­گردد.  در این گاه است که انبار زمستان برای دام­ها پر می­شود.

-         آفرینش انسان (کیومرث) نیز از رام روز دی ماه (15 دی) تا انیران روز اسفند (24 اسفند)  طول کشیده که گاهنبار هَمَسپَهمَدیم را از 25 تا 29 اسفند برگزار می­نمودند.  رو اول فروردین هم که آفرینش تکمیل گشت را تحت نام نوروز (روز نو) گرامی می­داشتند.

/ 0 نظر / 17 بازدید